Özlemek Ne Fena Şeymiş
Öyle zormuÅŸ ki meÄŸer özlemek…..ama belli etmemek…
Hani gurbetteyiz ya….hani bilerek geldik….peh ben yaparım canım nediiiirkiiiii dedik ya…..aman canımmmm zaman su gibi geçip gider nedir ki göz açıp kapayınca bir bakmışsın evindesin demediler mi….( ahh evindesin yazarken gözlerim nemlendi…) dediler ama …..
Nasıl acayip bir ÅŸey….nasıl garip bir duygu….
Özlemin ağırlığı….o dayanılmaz ağırlığı..
Bir kere taşıyamıyorsun….omuzların çöküyor….ama belli etmiyorsun….
Bir kere midende her gün kelebekler uçuÅŸuyor….sebepsiz….sebepli….nedensiz….ne denli….(ve sen nefret ediyorsun bu duygudan…)
Bir kere sevdiklerine dokunmak istiyorsun….eee biliyorsun özlem sıkı sıkı sarılarak giderilir…..(ve çok ilginç sarılma ihtiyacı diye bir duygumuz varmış….bence) ve çok fena bir ÅŸey….kollarınız , bedeniniz özlenen bedeni sarmak istiyor….açlık gibi….susuzluk gibi…fena bir ÅŸey….olmayınca inanın benim kollarım güçsüzleÅŸiyor…bedenim bana dargın…
Bir kere gözleriniz hep nemli….hani dokunsalar aÄŸlayacak türden…göz yaÅŸlarınız bir iÅŸaret bekliyor….onlar hepten hazır yuvarlanmaya….gönüllüler….ama aÄŸlayamıyorsunuz….
Bir kere içinizde çok ağır bir hava var….ne kadar derin nefes almaya çalışsan da o hava illa da göğüs kafesinde bir yerelere tutunuyor…..bütün gün sizinle…oyun bozanlık yapıyor….sizi ne kadar sıkarsa o kadar mutlu….
Bir kere sürekli kendinizi telkin etmek durumundasınız….geçecek… bak o gün gelecek… az kaldı….biraz sabır…aÄŸlama…bunda da yuh artık aÄŸlanmaz ki…..sil gözyaÅŸlarını kocaman adam oldun…..görmesinler onlarda üzülür….sesini düzelt annen anlamasın….gözüme bir ÅŸey kaçtı…bla bla bla…yığınla telkin….özlemek ne fena ÅŸeymiÅŸ sözünü bin kere tekrarlamak….
Bir kere özlemek burnunuza kadar geldiÄŸinde yerli yersiz aÄŸlıyorsunuz….
Bir kere özlemek sizi daha hassas yapıyor….
Bir kere burnunuz da nedensiz bir sızı..her gün ama…..onla yatıyorsunuz….onla kalkıyorsunuz…onla yaşıyorsunuz…..ben buna özlemenin son noktası diyorum…..
Özlemek ateÅŸten bir gömlekmiÅŸ….
Çok yamanmış….
Özlemek sabrı öğrenmekmiÅŸ….
Kazık kadar olsak ta aslında küçücük olduÄŸunu hatırlamakmış….
iyi bir oyuncu olmak gerekmiÅŸ….
Özlemek ne yaptığını bilememekmiÅŸ….
Özlemek affetmekmiÅŸ….
Özlemek asla tam olarak sevinememekmiÅŸ….
Özlemek ruhun küçülmesine sebepmiÅŸ….
Özlemek ne fena bir şeymiş.. 
0 32 19 November 2008
Åžubat 7th, 2008 at 00:46
güzel:::::::::))))))
Ekim 12th, 2008 at 17:22
Hello.
Martha Louise, who is the only daughter of King Harald and Queen Sonja, gave up the title of ‘royal highness’ upon her 2002 marriage to writer Ari, and has a reputation for not standing on ceremony.
Bye.
Kasım 9th, 2008 at 06:52
uacbcztb…
uacbcztb…